Πέμπτη 26 Μαΐου 2011

Η Τελετή του Π. Μάτεσι





Μπορεί να γίνει μια κωμωδία γύρω από μια κηδεία;

Ο συγγραφέας Παύλος Μάτεσις, γνωστός τόσο για το θεατρικό του έργο όσο και για τα σημαντικά το υ μυθιστορήματα, παρουσιάζει μια
τέτοια παράλογη κατάσταση, σε μια καυστική σάτιρα.

Λίγα λόγια για το έργο…

Η "Τελετή" του Παύλου Μάτεσι μας μεταφέρει, μέσα από μια σειρά κωμικών καταστάσεων, στα σαλόνια της μι κροαστικής κοινωνίας. Θέμα του έργου, η προετοιμασία μιας κηδείας, όπου τη θλίψη για την απώλεια υποκαθιστά, ή ακριβέστερα, καλύπτει η φροντίδα των συγγενών, η νεκρή να θαφτεί με όλους τους τύπους και με την αρμόζουσα στην τάξη της "επισημότητα". Πίσω από την σκηνή υπάρχει ένα φέρετρο. Στην σκηνή 8 γυναίκες, συγγενείς της νεκρής, αγωνίζονται να ταχτοποιήσουν όλες εκείνες τις άπειρες λεπτομέρειες που στο τέλος θα δώσουν μια "αξιοπρεπή" κηδεία. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι αυτή η "αξιοπρέπεια". Η νεκρή δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια αφορμή, ένα πρόσχημα για να επιδείξουν την όποια οικονομική τους θέση, για αυτό τα θέλουν όλα να
δηλώνουν το κόστος τους, το φέρετρο, τα στεφάνια, τα ρούχα, το γραφείο τελετών, τα εδέσματα, τα ποτά. Τα ετοιμάζουν για να τα δουν κάποιοι άλλοι…

Ο Μάτεσις κάνοντας "μαύρο χιούμορ" επιτίθεται στο μικροαστό, τον αναγκάζει να δει το άδειο του πρόσω πο. Σαν γνήσιος σατιρικός διογκώνει, μεγεθύνει, φτάνει πολλές φορές μέχρι την καρικατούρα ή μέχρι την τερατοποίηση. Ο μικροαστός ζει περιχαρακωμένος μέσα στις φράσεις κλειδιά του, τις επισκέψεις του, τους συγγενείς του και την ανασφάλεια του. Είναι ένας κόσμος γελοίος, αντιδραστικός και ασφυκτικός. Kι ο Mάτεσις τον μισεί αυτόν τον κόσμο γιατί μέσα στην συνείδησή του παίρνει το πλάτος και τη σημασία του ελληνικού κόσμου, του ελληνικού χώρου. H Ελλάδα είναι xώρα μικροαστική.














Σημείωμα του Σκηνοθέτη

Η Τελετή κατέκτησε δικαίως το 1966 το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου. Δικαίως, γιατί δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη κωμωδία, αλλά για μια ανατρεπτική σάτιρα της μεσοαστικής – και νεόπλουτης – τάξης, που ανατέμνει και αποκαλύπτει, μέσα από την υπερβολή και την πολλές φορές σουρρεαλιστική παρωδία, τον καθωσπρεπισμό και την ψευτοαριστοκρατική βιτρίνα της. Και, ακρ
ιβώς για αυτό το λόγο, είναι ένα έργο που διατηρεί ως σήμερα τη φρεσκάδα και την ε υστοχία του, ειδικά μάλιστα στην εποχή μας, την εποχή της εικόνας, του φαίνεσθαι και, εν πολλοίς, του κιτς.

Όλη η πλοκή του έργου ξετυλίγεται σε ένα τέτοιο καθώς πρέπει περιβάλλον, νεόπλουτων, δήθεν αριστοκρατών, κατά την προετοιμασία μιας … τελετής (αφού ακόμα και η λέξη «κηδεία» έχει ξορκιστεί από το λεξιλόγιο αυτής της τάξης). Μιας τελετής που, λόγω της “κοινωνικής θέσης» της οικογένειας, δεν επιτρέπεται να είναι συνηθισμένη. Έτσι, το ρόλο του μαέστρου στη μικρή γυναικεία ορχήστρα των τεθλιμμένων συγγενών αναλαμβάνει επαγγελματίας «μαιτρ» του Γραφείου Τελετών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται
για την εξέλιξη του έργου.

Το έργο σαφώς περιέχει υπερβολές, όμως αυτό δεν πρέπει να ξεγελάει το θεατή. Ούτε ο νεοπλουτισμός ούτε η «κατινιά» των χαρακτήρων του έργου είναι εξωπραγματικά.
Υπάρχουν γύρω μας, δίπλα μας, ακόμη-ακόμη μέσα μας. Απλώς το στοιχείο της κωμωδίας μας βοηθάει να το δεχτούμε πιο εύκολα και, μέσα από το γέλιο, να ρίξουμε μια ματιά πίσω από τις μάσκες της ευπρέπειας και του εγωισμού.

Μπαντούνας Σταμάτης


Επιμέλεια – Σκηνοθεσία:

Μπαντούνας Σταμάτης

Σκηνικά:

Η Θεατρική Ομάδα

Κοστούμια:

Καλέργη Κατερίνα, Χαλίκη Εύη

Επιμέλεια Μουσικής:

Μπαντούνας Σταμάτης

Κομμώσεις:

Καλέργη Κατερίνα

Μακιγιάζ:

Δρούμπαλη Φανή. Καλέργη Κατερίνα

Φωτισμοί:

Σμπούνιας Γιώργος,

Μπαντούνας Σταμάτης









Πρωταγωνιστούν

Μαρία: Καλέργη Κατερίνα

Μαίρη: Διαμαντούλη Μαρίνα

Ελένη: Δρούμπαλη Φανή

Χρυσάνθη: Χαλίκη Εύη

Όλγα: Μαράκη Τόνια

Μαιτρ: Μπαχξόγλου Θωμάς

Κική: Κασορά Αντιγόνη

Αντιγόνη: Καρούζου Αλεξάνδρα

Οδέττη: Κασορά Μαρίνα


Διαμαντούλη Ιωάννα, Σταύρος Θάνος,
Μπαντούνας Σταμάτης, Τριανταφύλλου Τζωρτζίνα


Η ΚΑΝΕΛΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΥΟΣΜΑΡΑΚΙ της Α. Κοντραφούρη

Το θεατρικό έργο της Α. Κοντραφούρη, «Η Κανέλα και το Δυοσμαράκι», είναι εμπνευσμένο από απόσπασμα
του μυθιστορήματος του Μ. Έντε «Η Μόμο».

Η Κανέλα ζει μόνη στη Χώρα του Χθες...
Tο Δυοσμαράκι βασιλεύει στη Χώρα του Αύριο...
Τα δύο παιδιά θα προσπαθήσουν να ξεπεράσουν τα όρια του χρόνου, να βγουν έξω από αυτόν ...
Οι δύο ήρωες θα αναζητήσουν ο ένας τον άλλο!


Αναπάντεχα θα βρεθούν στη χώρα που θα τους ενώσει. Τραγούδια από την ελληνική παράδοση γίνονται το όχημα για ένα ταξίδι στο χρόνο, μέσα από τη μνήμη του παρελθόντος και την ελπίδα του μ έλλοντος.


Η επιλογή ενός παραμυθιού δεν σημαίνει αμηχανία ρεπερτορίου. Συνειδητά αποφασίσαμε να παρουσιάσουμε μια ιστορία που μοιάζει παραμυθένια, σε μια εποχή όπου όλα ανήκουν σε μια πεζότητα, όπου η έλλειψη ποίησης πάει να γίνει κανόνας και τη θέση της έχει πάρει ο στεγνός υπολογισμός, η ισοπέδωση των αξιών και η απουσία της φαντασίας.



Το παραμύθι είναι ένα άρτιο δραματουργικό είδος. Βρίσκεις σ' αυτό ολοκληρωμένους χαρακτήρες και μι α ιστορία που δεν έχ ει α δύναμη αρχή, μέση και τέλος. Τα θέματα είναι πάντα κοινά. Αγαπώ και μ' αγαπούν, θέλω κάτι που δεν έχω και προσπαθώ να το αποκτήσω, φοβάμαι να είμαι μόνος μου, φοβάμαι ν' αρρωστήσω και να πεθάνω...
Τα ίδια πράγματ α απασχολούν τα παιδιά και τους μεγάλους, τις ίδιες αγωνίες έχουν.



Oι σκέψεις που κάνουν αλλάζουν....




Σκηνοθεσία- Δραματουργική επεξεργασία -Χορογραφίες- Κοστούμια: Μπαντούνας Σταμάτης


Πρωταγωνιστούν
: Διαμαντούλη Ιωάννα, Διαμαντούλη Μαρίνα, Δρούμπαλη Φανή, Καλέργη Κατερίνα, Κασορά Αντιγόνη, Μαράκη Τόνια, Μπαχξόγλου Θωμάς, Χαλίκη Εύη

... με αφορμή τη μίμηση

Πρόκειται για την «Έκτη μέρα», με τίτλο «Με αφορμή τη μίμηση» από το θεατρικό έργο «Η παράσταση …
αναβάλλεται»। Το κείμενο επιλέχθηκε και προετοιμάστηκε αποκλειστικά για την εκδήλωση που διοργάνωσε το Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη» του Δήμου Ιλίου , «Μια ομάδα, μια σκηνή»- Αφιέρωμα στην παγκόσμια ημέρα θεάτρου, τον Μάρτιο του 2009.


Είναι ένα σχόλιο πάνω στον Τσέχωφ και τη συγγραφή του, πάνω στον Στανισλάφσκι και τη σκηνοθεσία του. Δεν μπορεί όμως να λείπει ένα έργο του Τσέχωφ μια και η αλληλοσύνδεση είναι αναπόφευκτη. Γι’ αυτό η παράσταση περιλαμβάνει και τις «Τρεις αδελφές» (1901), ένα από τα αριστουργήματα του συγγραφέα. Παράλληλα, είναι μια κριτική πάνω στην ψυχολογία του ηθοποιού και την προσπάθεια που καταβάλλει για να προσεγγίσει το ρόλο, ειδικά όταν αυτός φέρει συγγραφικά, σκηνοθετικά, σκηνογραφικά δεδομένα, καθώς και μια θεατρική φιλολογία υπολογίσιμου όγκου και αξίας. Οι τρεις ηθοποιοί τρελαίνονται μέσα στο ασφυκτικό κουτί που τις περικλείει- επίτευγμα του νατουραλιστικού θεάτρου. Από εδώ και μπρος,«Οι τρεις αδελφές» δεν θα είναι ποτέ πια οι ίδιες για μας…


















Πρόκειται για την «Έκτη μέρα», με τίτλο «Με αφορμή τη μίμηση» από το θεατρικό έργο «Η παράσταση … αναβάλλεται». Το κείμενο επιλέχθηκε και προετοιμάστηκε αποκλειστικά για την εκδήλωση που διοργάνωσε το Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη» του Δήμου Ιλίου , «Μια ομάδα, μια σκηνή»- Αφιέρωμα στην παγκόσμια ημέρα θεάτρου, τον Μάρτιο του 2009.


Επιμέλεια – Σκηνοθεσία:

Μπαντούνας Σταμάτης


Πρωταγωνιστούν

Διαμαντούλη Ιωάννα

Καλέργη Κατερίνα

Κασορά Αντιγόνη

Μπαντούνας Σταμάτης

Χαλίκη Εύη

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

Το θέατρο την περίοδο του πολέμου και της Αντίστασης...



Κείμενο-Σκηνοθεσία-
Επιμέλεια

Μπαντούνας Σταμάτης


Πήραν μέρος: Διαμαντούλη Ιωάννα, Διαμαντούλη Μαρίνα, Δρούμπαλη Φανή, Θάνος Σταύρος, Μαράκη Τόνια, Μπαντούνας Σταμάτης, Μπαχξόγλου Θωμάς, Χαλίκη Εύη

Ακορντεόν- Τραγούδι: Αντώνης Σταύρου


1940- 1945

Ένα οδοιπορικό στα χρόνια του Πολέμου, της Κατοχής και της Αντίστασης, μέσα από το θέατρο…

Ο συντονισμός με το «Θέατρο Πολέμου»,οι αγώνες των Ελλήνων Ηθοποιών, οι Πολεμικές Επιθεωρήσεις,το «Θέατρο του Βουνού»...

«Και η τέχνη, σ’ αυτούς τους δύσκολους

καιρούς των αποφάσεων,πρέπει να αποφασίσει...»

Μπέρτολτ Μπρεχτ


Και αποφάσισε…

Στη διάρκεια κρίσιμων ιστορικών περιόδων, το θέατρο, διαθέτοντας το ισχυρό όπλο της άμεσης συναισθηματικής επίδρασης αλλά και μετάδοσης μηνυμάτων, χρησίμευσε σαν μέσο επηρεασμού και ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης…

Η παράσταση παρουσιάστηκε στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Κέντρου «Μελίνα Μερκούρη» του Δήμου Ιλίου για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου.


Τρίτη 8 Μαρτίου 2011

Εταιρικοί διάλογοι του Λουκιανού

Λίγα λόγια για τους «Εταιρικούς Διαλόγους» ...

Πότε ακριβώς γράφτηκαν οι «Εταιρικοί Διάλογοι»,παραμένει άγνωστο. Το μόνο βέβαιο είναι ότι ανήκουν στην αθηναϊκή
περίοδο του Λουκιανού. Και ότι πρέπει να γράφτηκαν στην Αθήνα, πόλη που αποτελεί το φυσικό πλαίσιό τους.

Για την αρχαία πορνεία δεν θα χρειαζόταν ίσως να γίνει ιδιαίτερος λόγος। Γνωρίζουμε κιόλας αρκετές εταίρες ονομαστές. Θα μπορούσε μάλιστα να πει κανείς πως μερικές από τις σημαντικότερες γυναικείες φυσιογνωμίες της αρχαιότητας οφείλουν τη φήμη στο γεγονός ότι αποτέλεσαν ιέρειες της Αφροδίτης. Ο θρύλος τις περιέβαλε από νωρίς με εύνοια ξεχωριστή: συνήθως παρουσιάζονται εκπληκτικά ωραίες, είναι έξυπνες και καλλιεργημένες, συνδέονται ερωτικά με διάσημους άντρες κι ασκούν μεγάλη επιρροή. Κι όμως, όλα αυτά δεν είναι παρά μόνο η μια όψη του νομίσματος. Γιατί, πίσω από την άχλη του θρύλου, υπάρχει κυρίως η πραγματικότητα της ανώνυμης μάζας. Έτσι ή αλλιώς, από την αρχαιότητα ως σήμερα, η πορνεία αποτελεί φαινόμενο με παράλληλες εκδηλώσεις: οι μέσοι όροι καταλαμβάνονται από τα ανθρώπινα πλάσματα της δυστυχίας ή της ανάγκης, συνήθως λαϊκές γυναίκες που δεν έχουν άλλες φιλοδοξίες έξω από το χρηματισμό. Σ’ αυτούς ακριβώς τους μέσους όρους επανέρχεται ο Λουκιανός με τους «Εταιρικούς διαλόγους» του…

Σκηνοθεσία- Δραματουργική επεξεργασία -
Χορογραφίες- Σκηνικά
Μπαντούνας Σταμάτης

Κοστούμια
Μπαντούνας Σταμάτης
Καλέργη Αφροδίτη

Κομμώσεις – Μακιγιάζ
Καλέργη Κατερίνα

Επιμέλεια μουσικής
Μπαντούνας Σταμάτης

Φωτισμοί
Γιώργος Σμπούνιας
Μπαντούνας Σταμάτης


Τους ρόλους ερμηνεύουν:
(αλφαβητικά)

Διαμαντούλη Ιωάννα
Κρωβύλη, Μύρτιον, Θαΐς

Διαμαντούλη Μαρίνα
Κόριννα, Δωρίς, Κολχίς, Ακίς

Δρούμπαλη Φανή
Φίλιννα, Υμνίς, Δορκάς

Θάνος Σταύρος
Πάμφιλος, Λεόντιχος, Γλυκέρα

Καλέργη Κατερίνα
Μητέρα,Αμπελίς,Παννυχίς, Βακχίς

Μαράκη Τόνια
Τρύφαινα, Παρθενίς, Μέλλισα

Μητσάκου Κωνσταντίνα
Μυρτάλη, Γραμμίς, Αφροδίτη

Μητσάκος Νίκος
Δωρίων

Μπαντούνας Σταμάτης
Φιλόστρατος

Μπαχξόγλου Θωμάς
Χαρμίδης, Χρυσίς, Χηνίδας, Πολέμων


Ένα βίντεο από την Έναρξη της παράστασης...

http://www.youtube.com/watch?v=EadZ5tLMH_g

Ο θάνατος του Περικλέους του Δ. Κορομηλά

Λίγα λόγια για το έργο...

Το γέλιο ξεπηδάει αυθόρμητα… παρά την ελαφρά κωμική δομή του έργου συναντούμε βαθύτατες διανοητικές βάσεις. Το κωμειδύλλιο αυτό προέκυψε από μια συζήτηση του συγγραφέα
μ’ έναν φίλο του, στους πρόποδες της Ακρόπολης। Η αξία των πραγμάτων δεν είναι άλλη απ’ αυτήν που εμείς τους αποδίδουμε। Κάθε γνώμη είναι ισάξια με τη διαμετρικά αντίθετή της και στη συζήτηση, κανένα επιχείρημα δεν είναι αντάξιο της πεποίθησής μας.

Η αξία των πραγμάτων δεν είναι άλλη απ’ αυτήν που εμείς τους αποδίδουμε. Κάθε γνώμη είναι ισάξια με τη διαμετρικά αντίθετή της και στη συζήτηση, κανένα επιχείρημα δεν είναι αντάξιο της πεποίθησής μας. Τίποτε δεν υπάρχει αντικειμενικά αλλά μόνο σε σχέση με εμάς τους ίδιους. Αυτά τα υποτιθέμενα παράδοξα αποδεικνύουν –αλίμονο!- την αδυναμία και την αστάθεια του ανθρώπινου λογισμού που είναι κωμικός ή τραγικός, ανάλογα με την περίπτωση.

Αυτό που παραδεχόμαστε ως αλήθεια, δεν είναι παρά μια πολύ σχετική αντίληψη। Τοιουτοτρόπως, δύο γνώμες μπορούν να είναι ταυτόχρονα αληθείς ή ψευδείς σε σχέση προς την οπτική γωνία στην οποία τοποθετούμαστε। Ο Κορομηλάς επωφελήθηκε πολύ επιτήδεια απ’ αυτές τις αφαιρέσεις στην κωμωδία του η οποία λάμπει κι ακτινοβολεί από πνεύμα. Προκειμένου να εξάρει το ενδιαφέρον του αρχικού αξιώματος, το κόσμησε με θέλγητρα αγαπητά σε κάθε έλληνα, με τη συζήτηση και την πολιτική, εκμεταλλευόμενος το θέμα του προαιώνιου ανταγωνισμού μεταξύ Αθηνών και Σπάρτης.


Ο θάνατος του Περικλέους, γεγονός ηλικίας εικοσιπέντε αιώνων, χρησιμεύει ως πρόσχημα, για να αναστατώσει μια ελληνική αστική οικογένεια. Απ’ άκρη σ’ άκρη αυτό το έργο είναι μια απόλαυση!

Μια ωραία και βαθιά σάτιρα των ανθρώπινων πεποιθήσεων και της λογικής…

Η παράσταση πήρε μέρος στο 23ο Πανελλήνιο – Γ΄ Διεθνές Συμπόσιο Ποίησης και Πεζογραφίας και βραβεύτηκε από την UNESCO Πειραιώς και Νήσων.


Σκηνοθεσία- Μουσική επιμέλεια -
Κίνηση- Σκηνικά
Μπαντούνας Σταμάτης

Κοστούμια
Μπαντούνας Σταμάτης
Καλέργη Κατερίνα

Κομμώσεις – Μακιγιάζ
Καλέργη Κατερίνα

Φωτισμοί

Μπαντούνας Σταμάτης
Κεχαγιά Βιργινία


Πρωταγωνιστούν

Διαμαντούλη Ιωάννα
Μαρία

Διαμαντούλη Μαρίνα
Σοφία

Θάνος Σταύρος
Χρήστος Βόγκλας

Καλέργη Κατερίνα
Ευτέρπη Κανελλάτου

Μητσάκου Κωνσταντίνα
Ελένη

Μπαντούνας Σταμάτης
Ηλίας

Μπαχξόγλου Θωμάς
Ιωάννης Αρβανιτόπουλος




Δρούμπαλη Φανή,Κεχαγιά Βιργινία,Μαράκη Τόνια, Μητσάκος Νίκος

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2009

Λίγα λόγια για μας

Η Θεατρική Ομάδα θεατρΙΛΙΟΝ - Αποφοίτων και φίλων 10ου Γυμνασίου Ιλίου συστάθηκε τον Ιούλιο του 2007 από την ανάγκη των πρώην μαθητών του σχολείου που συμμετείχαν τα τελευταία χρόνια στις παραστάσεις του. Έτσι , φοιτητές οι περισσότεροι από εμάς σήμερα και με μεγάλη αγάπη σε αυτό που λέμε ερασιτεχνικό θέατρο κάναμε την καινούργια μας αρχή, με το έργο «Ο θάνατος του Περικλέους» του Δ. Κορομηλά την χειμερινή περίοδο 2007 – 2008 με παραστάσεις στο θέατρο «Μελίνα Μερκούρη» του Δήμου Ιλίου και περιοδεία σε δήμους της Αττικής. Η παράσταση πήρε μέρος στο 23ο Πανελλήνιο – Γ΄ Διεθνές Συμπόσιο Ποίησης και Πεζογραφίας και βραβεύτηκε από την UNESCO Πειραιώς και Νήσων. Τον Ιούνιο του 2008 παρουσιάσαμε τους «Εταιρικούς Διαλόγους» του Λουκιανού στο θέατρο του Πάρκου «Αντώνης Τρίτσης». Η παράσταση παρουσιάσθηκε επίσης στην ερασιτεχνική εβδομάδα που διοργάνωσε το Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη» του Δήμου Ιλίου καθώς και σε άλλους δήμους της Αττικής. Τον Οκτώβριο του 2008 παρουσίασε εκδήλωση με θέμα «Το θέατρο την περίοδο του πολέμου και της κατοχής» στα πλαίσια των εκδηλώσεων του Δήμου Ιλίου για την 28η Οκτωβρίου.Τον Μάρτιο του 2009 συμμετείχε στην εκδήλωση που διοργάνωσε το Πολιτιστικό Κέντρο «Μελίνα Μερκούρη» , «Μια ομάδα, μια σκηνή» Αφιέρωμα στην παγκόσμια ημέρα θεάτρου, παρουσιάζοντας την «Έκτη ημέρα – Με αφορμή τον Τσέχωφ» από το έργο « Η παράσταση ….. αναβάλλεται». Τον Μάιο του 2009 παρουσιάσθηκε στα πλαίσια εκδηλώσεων του Δήμου Αθηναίων η παράσταση «Η Κανέλα και το Δυοσμαράκι» της Α. Κοντραφούρη στο θέατρο του 4ου Δημοτικού Διαμερίσματος. Τον Ιούλιο του 2009 παρουσιάσαμε το έργο του Πάυλου Μάτεσι "Η Τελετή" στο θέατρο του Πάρκου «Αντώνης Τρίτσης».
Ένα βίντεο για τα δύο χρόνια της ομάδας μας...
http://www.youtube.com/watch?v=S1Bmqvh1plk